Popronde vult Nijmeegse binnenstad met muziek

Electronica heeft een definitieve plek in Popronde veroverd

Voor 3VOOR12Arnhem/Nijmegen, door de redactie, maandag 18 september 2006

Alle foto's door Bart Gremmen

De start voor vijftien avonden Popronde vond traditioneel plaats in Nijmegen. Op één avond stonden 46 bands geprogrammeerd, gratis te bezoeken in een groot aantal zalen en kroegen. Bij de officiële starthandeling in Merleyn zorgt dj Hein O))) voor een laatste stunt: hij is dood. Volgens een woordvoerder is de gimmick uitgewerkt en wordt het tijd voor normale muziek. En die was er tijdens deze Popronde genoeg te vinden.

Roosbeef verzorgt de opening van vanavond. De charmante zangeres weet hoe je dergelijke situaties aanpakt: "Praten houden we voor later. Een opening moet niet te lang zijn" en begint meteen te spelen. Na vier nummers trekken we de conclusie dat er geen bouwvakkers in de zaal zijn en dat Roosbeef het publiek weet te boeien met 'normale' muziek met een cabaresk trekje.

Naast Roosbeef telt de Popronde dit jaar opvallend veel goede singer-songwriters. In Camelot betreden twee van hen het podium: Barbara Breedijk en Pien Feith. Barbara blijft het dichtste bij het singer-songwriteridioom van lieve liedjes op een bedje van stem en gitaar. Tijdens haar eerste nummer valt de stroom uit. Ze lost dat moedig en professioneel op door de volgende twee nummers volledig akoestisch uit te voeren. Ze krijgt er het publiek muisstil mee. Ook als de stroom weer werkt, valt Barbara op door haar intense podiumpresentatie, zelfverzekerde uitstraling, afwisselende repertoire en hoekige liedjes.

Roosbeef, Merleyn

De intimiteit in het warme Camelot dreigt even verstoord te worden als Pien Feith met band haar eerste noten speelt. Solo staat Pien bekend om haar lang uitgesponnen muzikale miniatuurtjes. Met een volledige band trekt ze vanavond flink van leer met haar vreemd wringende, hoekige gitaarliedjes, die doen denken aan de muziek van Cat Power.Dankzij genoeg diversiteit en dynamiek weet Pien Feith haar soms slepende composities fris en spannend te houden.

Ook electronica heeft dit jaar een definitieve plek in de Popronde veroverd. Als Sobchek in Merleyn hun Apple laptops hebben ingeplugd, heeft nog niet iedereen dat in de gaten. Iedereen praat gezellig door. Het enthousiaste, maar geconcentreerde viertal voert na een rustig en sferisch begin het tempo langzaam maar zeker op. Een diversiteit aan stijlen (met name breakbeat en jungle) komt in sneltreinvaart voorbij. Hoewel de set bij vlagen interessant is, verslapt de aandacht van het publiek echter al snel.

Sobchek, Merleyn

In een afgeladen Nieuwe Maan geeft Impossible Situations een wat rommelig optreden. Een paar songs moet na een aantal maten worden afgebroken doordat de electronica niet meewerkt. Dit schijnt de band niet te deren. Na een lacherig excuus van de charmante zanger, worden de songs gewoon opnieuw ingezet. Maar de kracht die we eerder bij deze band zagen, ontbreekt in het geheel. Jammer, want een nummer als 'Cum' had kunnen klinken als een orgasme.

Tringelingel. Boink! Boink! Al van verre is het te horen. Punkkroeg de Bijstand heeft het deze Popronde over een andere boeg gegooid en kiest voor de beats en bliebjes van de electro. Een onverwachte keuze die uitstekend uitpakt. Zo brengt Garçon Taupe een wild dansend publiek op de been. Gebogen over een tafel vol keyboards en mix-

apparatuur brengt de Amsterdammer heftige eenmans-electro, die goed aanslaat. Later op de avond bij Maniacs of Noise deels hetzelfde verhaal: eenmans-electro, nu opgeleukt door video-animatie van de vj. Iets minder ruig en meer gestoeld op de bliebjes die deze artiest componeerde voor een hele reeks Commodore 64 spellen.

Verder ook veel toegankelijke bandjes. Zo speelt in de Deut het Haagse Hasselhoff, vernoemd naar de enige echte ster uit Knight Rider. Zo extravagant als de naam overkomt is het allemaal helaas niet. De band speelt nieuwe wave die qua stijl dicht bij The Infadels en Duran Duran ligt. Een halfuurtje speelt de band strak en vol zelfvertrouwen, echter zonder muzikale potten te breken.

Cool Genius is ontstaan uit de resten van Sound Surfer en speelt in de Mug opgewekte 'belgenpop' met enorm veel spelplezier waardoor het publiek al snel ingepakt is. De muzikanten spelen duidelijk al een tijdje samen en de nummers liggen goed in het gehoor. Pluspunten zijn de driestemmige zang, de upright bass en natuurlijk het applausje voor de recensent.

Minder indruk maken de Friezen van Melanocaster in de Deut. De band mist een flinke berg uitstraling die niet gecompenseerd wordt door de wat zouteloze wavy popliedjes. We hadden hier meer van verwacht. En het publiek blijkbaar ook, want de reacties blijven matig.

LEAF, The Shamrock

Nee, dan Glenister: de Utrechtste nerds knallen van begin tot eind in de Opera. Liedjes als 'Pronounce Your Name' en 'Be Someone' zaten van te voren al in ons hoofd en komen er nu definitief niet meer uit. Met een uitstraling die aan Weezer doet denken en muziek die eerder richting The Rakes swingt, maakt Glenister een hele prettige indruk. Niets nieuws onder de zon maar wel een erg lekker tussendoortje.

Leaf speelt in the Shamrock met een percusionist op cajon en djembe voor een lekker unplugged gevoel. Zangeres Annemarie zingt gemakkelijk en heeft een mooie open stem. Leaf is een vrolijke band die je direct weet te pakken, je vasthoudt, je doet verlangen naar meer. Veertig minuten Leaf gaan voorbij als een sneltrein. Wij wachten op ze op het volgende station.

Link---> 3VOOR12 Arnhem/Nijmegen

 

Klik hier om het dagboek te lezen dat Bas Broeder schreef voor De Gelderlander. Hij schreef dit tijdens de aanloop naar de Popronde.

 

Foto's Popronde Nijmegen:

69 Charger, The Shamrock

About, Doornroosje

Grootmeester Jan, Doornroosje

Mr. Love & The Stallions, Twee Keer Bellen

pEp, Tio Pepe

Unyx, De Bijstand

TomCat, De Plak